Shout!

โอ้ว ไม่ได้เข้ามาบล๊อคมานาน  ยังไงก็ต้องมาอัพซะหน่อย ยามดึกดื่นเหงาหงอยก็ไม่รู้จะทำอะไร นอกจากเขียนบทกวีอันลี้ลับ (เริ่มจะเพ้อละ)

เมื่อวานไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาเป็นวันอาทิตย์ที่ 26  จะว่าไปแล้วเมื่อวานเรื่องมันก็เยอะเหมือนกันที่จะเล่า

เอาเป็นว่าเล่าไปทีละสเตปดีกว่าเนาะ

ตอนเช้าหลังจะมึนงง มืดมน เวลาตื่นนอนตอนเช้าๆ มองนาฬิกาตั้งโต๊ะที่อยู่ปลายเท้า

"นี่มัน 7 โมงแล้วนี่หว่า !!?" คิดในใจ ไม่ได้ล่ะดูท่าจะไม่ได้การต้องรีบลุกขึ้นมาปั่นงานต่อ 

แต่ฝนที่ตกมาเอื่อยๆข้างหน้าต่าง (ผมนอนใกล้หน้าต่าง) อากาศมันพาไป ก็เลยรู้สึกว่า

"อีก สักหน่อยก็ไม่เป็นไรมั้ง"  << มุขประจำก่อนตื่น ว่าแล้วก็หยิบมือถือที่อยู่ข้างตัว และวางแหมะอยู๋บนเตียง

กดตั้งนาฬิกาปลุก เป็น 8 โมง    "เอาวะต่ออีกสักหน่อย"

ผ่านไป 8 โมง นาฬิกามือถือดัง........

"เอาวะ อีกนิดๆ"

"อีกนิดนึง..."

"เยี่ยม..."

"เพอเฟกต์"

ในตอนนั้นผมก็จำไม่ได้ว่าทำอะไรลงไปบ้าง เหมือนบรรยากาศมันพาไป คล้ายกับกำลังเมายา (ก่อนตื่น) ก็ไม่ปาน

มาเจ๊อะนาฬิกาปลายเท้าอีกที

"11  โมง......"

"วันนี้..... ตูเรียน รด. นี่หว่า!!!" 

ชักตาตั้งรีบจัดแจ้งทำภารกิจ  กว่าจะเสร็จก็ 11 โมงกว่า (เกือบเที่ยง)  แล้วรักษาดินแดน ก็เล่นรวมพลตอน 12.45  แล้วปกติกว่าผมจะเดินทางไปถึงก็ใช้เวลาเกือบ 2 ชั่วโมง (บ้านใกล้มาก)  "สงสัยวันนี้จะโดนแดกแหงเลยว่ะ...."

แต่เดี๋ยวก่อน!!!  ถ้าคุณนั่งรออยู่หน้าบ้านภายใน 10 นาที  (ทำเสียงเหมือนโฆษณาทีวีไดเร็ค) คุณจะพบว่า ปาปี๊กับมามี๊กำลังจะออกไปข้างนอก  รู้สึกว่าจะไปเส้นทางเดียวกัน โชคดีสุดยอดไปเลย 555+ก็เลยขอติดรถไป

สรุป..ยังไงมันก็สายอยู่ดีแฮะ ไปไม่ทันเหมือนเคย...

ไปถึงก็โดนแดก....!!!!!

เก็บขยะบ้าง เก็บขยะเสร็จมายึดพื้นอีก 30 แล้วตูก็ไม่ค่อยจะได้ออกกำลังกายกับเขา เล่นเอาเหนื่อยบรม ทำเสร็จ ก็แทงปลาไหลอีก 100 นึง............."

"ตูละเซ็ง...."

"พวกเอ็งนี่มันไม่มีระเบียบวินัยเอาซะเลย เป็นรุ่นพี่นะว้อย!! หัดทำตัว บลาๆๆๆ...." ครูฝึกก็บ่นไป พอฟังๆไปรู้สึกเหมือนฟังพวกเทปบรรยายเลยล่ะ  ฟังซ้ำแล้วซ้ำอีก 

"กูเบื่อว่ะ แม่งพูดเหมือนเดิมทุกที" เพื่อนผมพูด

"อย่าว่าแต่กูกับเมิงเลย  กูว่าครูเขาคงจะเบื่อมากกว่าเมิงอีก...."  ผมตอบ

...............ทุกคนอึ้งแล้วหัวเราะแหยๆ

ชีวิต รด ปี 5 ของผมมันก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ แค่ไปเรียนๆ นั่งๆหลับๆแล้วก็กลับ (พวกผู้ชายคงจะรู้บ้างนะ) ไม่ได้ไปทำอะไร ไปถึงก็เข้าแถว ตากแดด ครึ่งชั่วโมง นานหน่อยก็ชั่วโมง  วันไหนโชคดีก็ได้ไปหลับ(เรียน)ในห้อง  วันไหนซวยหน่อย ก็ฝึกกลางแจ้งบ้าง มอบคลาน กลิ้งเกลือกบ้าง  เอาเหอะตามประสา... แต่โดยปกติ ปี 5 จะไม่ค่อยได้ฝึก ส่วนใหญ่จะไปเฝ้าพระอินทร์ในห้องมากกว่า  ก็ถือว่าเป้นเรื่องดีสำหรับรุ่นพี่ใหญ่สุดของรักษาดินแดนทีเดียว....

เรื่องมันเกิดขึ้นตอนพักกลางวันในวันนี้

เนื่องด้วยที่ว่าผมไปสาย เลยไม่ได้กินข้าว ก็เลยต้องไปกินข้าวในโรงอาหาร รด  ใครเคยเข้าไปที่ รักษาดินแดนศูนย์ใหญ่ก็คงจะรู้  โรงอาหารของเขาใหญ่พอสมควรเหมือนกัน   นึกสภาพตอนที่คุณเดินเข้าไป แล้วมองทอดยาวไปไกลๆ

ร้านอาหารเยอะโคตรครับพี่น้อง!!  ผมแทบจะเลือกไม่ถูกเลยล่ะว่าจะซื้อร้านไหนดี นี่ไม่ได้เวอร์นะครับเนี่ย แต่ผมโคตรเซ็งเลยครับ  ขอบอกว่าเซ็งอย่างแรง!!

ก็ทุกร้านมันขายข้าวมันไก่เหมือนกันทุกร้านเลยน่ะสิ!!!!!

....

....มันไม่คิดจะเปลี่ยนเมนูขายอย่างอื่นบ้างเหรอวะ....

สุดท้ายก็สุ่มซื้อข้าวมันไก่ร้านนึงมากิน  พอดีมีพวกคนในห้อง มานั่งอยู่ก่อนแล้ว ผมก็เลยเข้าไปแจมด้วย

"อ้าว คุณทนายหวัดดี  แหม่มาสายวันนี้ผมเลยไม่ได้ทัก"  คนในกองร้อยจะเรียกผมอยู่สองสามอย่าง "คุณแว่น" บ้าง "คุณทนายบ้าง"  ......

ผมก็ยิ้มๆแล้วก็บรรจงกระซวกข้าวมันไก่อย่างละเมียดละไมผสมคลุกเคล้ากับ ชาลิปตันไปหลายอึก

 

"เฮ้ย เมิงรู้เป่าวะ กูเพิ่งรู้มาว่ะ ว่าไอ้........ มันวางแผนจะขายชาติมาตั้งแต่.....แล้วนะว้อย!!" เพื่อนคนนึงพูด ผมเรียกเขาว่า  "หนึ่ง" (นามสมมุติ) แล้วกัน จะได้เล่าง่ายๆ

หลังจากที่มันกำลังพล่ามในกลุ่มพวก รด อย่างเมามันส์ ใครนั่งอยู่ฟังไม่รู้ว่ามันอยู่พันธมิตรก็บ้าแล้วล่ะ.... ตอนนี้กำลังเป็นช่วงเวลาถกปัญหาการเมืองอย่างหนัก

"โห....เมิงรู้ได้ไงวะ" นายสอง(นามสมมุติ) ถาม

"โถ่ เนี่ยกูไปรู้มาจาก............... เชื่อถือได้ล้านเปอรเซ็นต์ว้อย"  หนึ่งตอบ

คุยกันอยู่สักพัก.....

"นี่เมิงไปทำเนียบทุกวันเลยรึเปล่าวะ"  สาม(นามสมมุติ) ถาม

"เออ กูไปทุกเย็นว่ะ  พวกพี่ที่มหาลัยก็ไป  คนเยอะนะเว้ย ของกินก็เยอะ พวกเมิงจะไปป่าว เด๋วกูจัดห้าย"  หนึ่งตอบ แถมชักชวนคนในวงให้ไปร่วมด้วยอีกต่างหาก

"เฮ้ย กูไม่ไปว่ะ  กูเป็นกลาง " สามกับสองตอบ  ขณะที่ผมนั่งกินข้าวใกล้จะหมดละ (นั่งฟังอย่างเดียว)

จู่ๆไอ้หนึ่งไม่รู้ผีเข้าอะไรขึ้นมา อารมณ์เดือดเป็นการใหญ่

"พวกเมิงเป็นกลางเหรอ!!?  เฮอะ!!!  พวกเมิงลองคิดดู  ถ้าเกิดว่าพวกเมิงกำลังอยู่บน "เรือ" ซึ่งอับปางกลางทะเล  กำลังจะจมน้ำตายแหล่มิตายแหล่  เมิงมีเกาะให้ขึ้นสองเกาะ เมิงก็ต้องเลือกสิ!! ว่าเมิงจะขึ้นฝั่งไหน!?"

.....

.....

อู้ววว แม่เจ้าเปรี่ยบเทียบได้ติสต์แตก แหกอินดี้ มาก!! ผมแทบจะหยุดกินข้าวแล้วไปจับมือมันทำนองว่า "เมิงคิดได้ไงวะ!!"

..............

....

"ทำไมกูจะต้องเลือกว่าจะเอาฝั่งไหนวะ"  สองถาม

"เมิงต้องเลือก!!! ถ้าเมิงไม่เลือก เมิงก็ต้องตาย!!!"    หนึ่งตอบแบบตะคอกด้วยน้ำเสียงรุนแรง เหมือนทำนองว่า ชีวิตพวกเอ็งทั้งหลายเหลืออีกไม่กี่วินาที

"ทำไมพวกกูต้องตาย...." สามถาม

............

...

...

"ก็พวกเมิงกำลังจมน้ำอยู่!!!"  หนึ่งตอบ

..........................

..........

.....!!

"กูมีชีวิตอยู่บนบกดีๆเมิงยังจะให้พวกกูจมน้ำตายอีกเนาะไอ้หนึ่ง......"  สองตอบ

ปึ้ง!!!!!!!!!!!!!!

เสียงคนตบโต๊ะ จนผมต้องสะดุ้ง  หนึ่งไม่ได้ตบโต๊ะหรอกนะครับ สามมันตบ เหมือนว่าตัดสินใจอะไรสักอย่างได้

"กูตัดสินใจแล้วว่ากูจะขึ้นเกาะไหน....."

"หา!?" ทุกคนส่งเสียงพร้อมกัน

"กูจะขึ้นเกาะที่สาม!!!"  สามตอบ

!!!!!!!!!???

.....

...

.

"ถ้างั้นเมิงก็เป็นมือที่สามสิวะ"  หนึ่งโพล่งขึ้นมา

 ......................!!?

กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงง...และแล้วเสียงกริ่งก็ช่วยชีวิต การถกประเด็นการเมืองอันร้อนระอุก็จบลงแบบรวดเร็วฉับพลัย สายฟ้าแลบแทบตั้งตัวไม่ทัน

"เอ้า ปะ ปะ ปะ ขึ้นห้องกันเถอะเพื่อนๆ คราวหน้าค่อยว่ากันใหม่"  ผมพูดเบรก ไม่งั้นในวงมันคงจะฝอยกันไม่ยอมขึ้นเรียนแน่

 

ในตอนนี้ ถึงจะบอกว่าเป็นกลางก็เหอะ ก็ยังรู้สึกร้อนๆหนาวๆอยู่เหมือนกันแฮะ................

 

**********************

ตอนนี้ Nameless ย้ายบอร์ดแล้วน่อ ใครสนใจก็เข้าไปติดตามได้ที่นี่นะครับ

http://nameless.motion-forum.net/

เพิ่งจะย้ายเว็ปสมาชิกที่ยังตามมาไม่มากเท่าไหร่ แต่ถ้าคนภายนอกสนใจจะชมผลงานของเด็กๆก็เข้ามาดูได้นะครับ

 

Comment

Comment:

Tweet

- บล็๋อกนี้แสดดดด จริงๆ

- อ่านที่กระทู้ในบอร์ดไปแล้ว สนทนากันถึงพริกถึงขิงจริงๆ

ปล. มาแอดบล็อกด้วยละนะ

#1 By [Mr.O] on 2008-11-25 17:03