Shout!

และแล้วก็ได้มานั่งเขียนอะไรเรื่อยเปื่อยอีกครั้งหนึ่ง

สวัสดีพี่น้อง!! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ เป็นไงบ้างสบายดี HOW ARE YOU!! ผม 03 เน้อ

พอพูดแล้วนึกถึงประโยคตอนเรียนประถม พอครูสอนภาษาอังกฤษเดินเข้ามา หัวหน้าห้องก็ต้องบอกว่า

Stand up please!

เด็กๆทุกคนก็จะยืนขึ้น
Good morning/afternoon teacher

ครูก็จะบอกว่า
Good morning , how are you

เด็ก
I'm fine thank you and you?

ครู
I'm fine  ,sit down  please

เด็ก
แต๊งกิ้ว

แล้วทั้งหมดก็จะนั่งลง..................


....................

ตอนแรกๆผมก็ไม่คิดอะไรมากกับประโยคสนทนาสามัญพวกนี้ แต่พอผ่านไปทีละชั้น ประถม 1 2 3  4 5 6  จนขึ้นมัธยมก็ยังหนีไอ้ประโยคเทือกนี้ไม่พ้น จน

มันกลายเป็นเหมือนแบบฟอร์มสมัครงานกรอกเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาไปแล้ว  ผมก็เคยบ่นตอนเรียนมัธยม



"มันจะไม่เปลี่ยนประโยคไปพูดอย่างอื่นบ้างเหรอวะ!!!!?"

พวกเพื่อนผมที่หนีภาษาต่างด้าวเป็นชีวิตจิตใจอยู่แล้วต่างก็หันมามองหน้าคนบ่น(ผมเอง)
"ขนาดเมิงยังเบื่อ แล้วคิดว่าพวกกูไม่เบื่อเรอะ!?  กูก็เบื่อที่ต้องพูดอะไรซ้ำซาก!!  แต่เมิงรู้อะไรไม๊....แค่ไอ้ประโยคพวกนั้น กูก็จะแย่อยู่แล้ว ถ้ามีแปลกไป

กว่านี้ก็ไม่แย่เหรอ?!"

ผมก็ไม่อยากจะบอกให้พวกเขามาขยันอังกฤษเพราะดูพวกนี้ พฤติกรรม(สันดาน)เปลี่ยนยาก  

วันๆมานั่งเรียนบ้าง


หลับบ้าง

เอากระเป๋าด้านมาวางเป็นสนามการ์ดยูกิบ้าง  

เล่นเป่ากบบ้าง  


คุยแข่งกับอาจารย์บ้าง



แค่ให้มานั่งเรียนให้จบๆไปก็บุญโขแล้ว บ่นไปไม่แน่โดนรุมยำอีกต่างหาก

"แต่กูว่าปัญหานี้มันแก้ไม่ยากหรอกว่ะ" A เพื่อนผมคนนึงบอก

"ทำไงวะ"  คนในโต๊ะถาม

"พวกเมิงอยากจะเปลี่ยนแปลง?" A พูด


"เออ"  ทุกคนพูดพร้อมกัน


"อยากหนีความซ้ำซากจำเจใช่ไหม" A พูด


"เออเดะ! เมิงจะให้พูดอะไรวะ" ทุกคนถาม


"ง่ายๆ พออาจารย์เดินเข้ามา   


 'พวกเมิงก็ไม่ต้องพูด!!'.....จบ...."


!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
...........


.........


........

.......



.........



...........


"กูขอโทษ กูผิดเองที่ถามพวกเมิง"  


********************************************************

ตอนกลับบ้านหรือเดินทางส่วนใหญ่ผมก็นั่งรถเมลล์เป็นประจำ จะว่ารถเมลล์นี่เป็นเหมือนพาหนะประจำตัวผมไปซะแล้ว (แค่พูดให้ดูหรูไปงั้นแหละ) ชีวิตส่วน

ใหญ่ของผมในขณะอยู่นอกบ้านนี่ก็กินหลับอยู่บนรถเมลล์  บางวันตื่นสายต้องหยิบขนมปังไปนั่งกินบนรถเมลล์

เคยขึ้นบนรถเมลล์ฟรีกันไหมครับ?



สุดยอดเลยเนอะ!!!


ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยขึ้นรถเมลล์ฟรีเลยนะ!!!



แต่ผมไม่ค่อยชอบขึ้นนะรถเมลล์ฟรีน่ะ    



  "ได้ยืน" บนรถเมลล์ฟรีแล้วรู้สึกแย่จริงๆ


....

 

...

 

...

 

แล้วทำไมถึงต้องยืน!?

 

เพราะตั้งแต่มันฟรี  ผมขึ้นไปทีไรก็ไม่เคยได้นั่งสักที..............


มีคนชอบเก็บตั๋วบนรถเมลล์ไหมฮะ  ผมเป็นคนชอบเก็บตั๋วบนรถนะ ไม่ใช่เพราะว่าเป็นงานอดิเรกแบบที่เอาตั๋วมาแปะบนกระดาษแล้วเกบใส่แฟ้มให้ดูเล่นหรอก



แต่ผมชอบดูตัวเลขบนตั๋วรถเมลล์น่ะครับ เลข 6 หลัก  เนื่องจากว่าหลังจากได้ศึกษาวิชาบางอย่างแล้ว ทำให้ผมชอบสังเกตความเปลี่ยนแปลงของหลายๆสิ่งที่


ต้องเจอทุกวันและตีความมากกว่า  (ออกแนวซินแสไร้สาระ) 555+  บางวันได้เลขดีก็เก็บ บางวันเลขไม่สวยก็ขยำๆโยนทิ้งไว้ที่พื้นนั่นแหละ


 พอพนักงานเดินตั๋วมาตรวจก็แกล้งหลับ  ถ้าหลับไม่ได้ก็หาอะไรมาอ่านแล้วเขาก็จะเดินผ่านไป.......


มีอยู่ครั้งนึงเมื่องสองสามเดือนก่อน

ผมขึ้นรถเมลล์ไปเรียนตอนเช้า (แต่ก็ต้องต่อรถตู้อีกทอดนึงน่ะนะ)  รถเพิ่งจะออกจากต้นสายได้ไม่กี่ไป แต่วันนั้นคนบนรถก็เริ่มเยอะแล้วล่ะ

ผมกะไว้ว่าอีกประมาณ 10 นาที ผมจะต้องรถจากรถเพื่อไปต่อรถตู้อีกทอดนึง....

ตอนนั้นพอหยิบตั๋วขึ้นมาดู ผมก็ได้เลขนี้ครับ

565673  (ผมไม่แน่ใจว่า 7x อะไร แต่รู้ว่า 7 ต่อด้วยอะไรสักอย่างแน่)

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ตอนนั้นความคิดในหัวผมมันแล่นแปร๊บออกมาทันที

" 565673  แสดงว่าก่อนเราสิบกว่าคนมันต้องมี 565656 สิวะ!!!"

ในใจผมเริ่มชักอยากจะได้ไอ้เลข 565656   

แต่ผมจะทำยังไงล่ะ!! เพราะตอนนี้คนก็เต็มรถ แล้วจะรู้ได้ไงว่าใครมี 565656

ถ้าท่านเป็นผม ท่านจะทำยังไงดี?

ผมเริ่มใช้ความคิดแล้วมองคนที่ได้ตั๋วก่อนผม เอาเท่าที่ผมจำได้เพราะยังไงคนที่ได้ก่อนผมนิดหน่อยคงจะประมาณ 565670   68 อะไรแบบนั้น


มองไปที่นาฬิกา



กับดูระยะทาง



อีกไม่กี่ป้ายผมก็จะต้องลงจากรถเมลล์



เพื่อไปต่อรถตู้แล้ว...

ถ้าผมลงไป ผมก็จะไม่มีวันได้เห็นเลข 565656 อีก


เราจะปล่อยให้โอกาสแห่งมวลมนุษยชาติ 100 ปีมีครั้งต้องผ่านไป กระนั้นหรือ!!



หรือจะรอเทคโอเวอร์รัฐบาลแล้วพิมพ์ตั๋วรถเมลล์เองไว้ดูเล่นมันก็จะน่าเกลียดเกินไปหน่อย



"กู ควรจะอายดีไหม ปกติคนมันต้องอายสิ..!!?" ผมคิดในใจ จริงๆมันก็อายน่ะนะ



"ขอโทษนะครับ ขอตรวจตั๋วหน่อยได้ไหมครับ.."  ผมก็เลยลุกไปถามทีละคน ทำตั๋วเหมือนคนเดินตั๋วซะงั้น


บางคนที่เป็นเด็กนักเรียนก็มองผมด้วยสายตาแปลกๆ ว่ามันเป็นใครมาจากไหน  หรือว่าวันนี้คนเดินตั๋วเปลี่ยนลุคใหม่ผูกไทต์ใส่เชิตขาว 555+



ด้วยความที่ผมไม่ค่อยอายเท่าไหร่ (ไหนตอนแรกบอกอาย!) ก็อายนะ แต่ความ "อาย"ไหนจะสู้ความ "เหี้ยนกระหือรือ 565656 "ได้!!!


ก็เลยเดินถามไปทีละคน

 


ทีละคน



ไปๆมาคนบนถเริ่มมองผมเป็น "ไอ้ตัวประหลาด"  


จนไปเจอป้าคนนึง


565656 !!!



"เอ่อ พี่ครับ ผมขอแลกตั๋วกับพี่หน่อยได้ไหมครับ..." ผมไม่เรียก "ป้า" แต่เรียก "พี่"


"ได้เลยจ๊ะน้อง"  ป้าพูดแล้วก็แลกเลขกับผม


ว้าว!!! ได้มาแล้ว 565656


คนที่อ่านอยู่คงจะเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งสินะครับ (มันเอา(บ้า)จริงเหรอวะเนี่ย)


ก็ตามนี้ครับ



**************************************************************



เคยขึ้นรถเมลล์คันใหญ่แล้ว  ท่านเคยขึ้นรถเมลล์เขียวหรือ mini-bus กันบ้างไหมครับ?

สาวๆเนี่ยอย่าเผลอขึ้นเชียว ถ้าตกรถตายขึ้นมาแบบในข่าว ปาป๊ากับมาม๊าจะเรียกค่าเสียหายได้น้อยนะครับ
(ตายแล้วเรียกไปจะคุ้มไหมเนี่ย..)


บอกก่อนว่ารถเมลล์มันจะมีทั้ง "ขสมก"  แล้วก็"รถร่วมบริการ" หรือที่เราเรียกว่ารถร่วม  ที่ไม่ใช่รัฐเป็นผู้จัดทำแต่เป็นเอกชนมาขอเอี่ยวด้วย
ซึ่งสมมุติว่าถ้ามีความเสียหายเกิดขึ้นถ้าเป็น ขสมก เวลาเรียกค่าเสียหายเราจะเรียกได้เยอะ  แต่ถ้าเปนรถเมลล์เขียวที่ชอบปาดหน้า แซงซ้ายขวา โคตรบ้าพลังล่ะก็ ในฐานรถร่วมแล้วฟ้องไปก็ได้ไม่เยอะหรอกครับ

ดังนั้นคนที่เข้าใจระบบและมีความรู้ "โดยเฉพาะผู้หญิง"  จะไม่เสี่ยงนั่งรถเมลล์เขียวโดยไม่จำเป็น แม้ราคาจะต่างกับสองสามบาทแต่เราก็ต้องคำนึงถึงผลที่จะเกิดตามมาด้วยนะครับ


ปกติผมก็นั่งบ่อยนะรถเมลล์เขียว (เพราะมันถูก 555+) ผมขี้งกน่ะอย่าสนใจ

มีอยู่หลายครั้งที่เจออะไรแปลกๆ ว่าจะเอามาเล่าหลายทีแล้วแต่ลืมบ้าง ไม่มีเวลาบ้าง พอมีก็ไปทำอย่างอื่นซะหมด (น่าเศร้าเนอะ)

ผมเคยนั่งรถเขียวคันหนึ่งตรงหน้าพาต้าปิ่นเกล้า เพื่อจะไปสนามหลวง
ตอนนั้นมันก็ยังเช้าอยู่ คนเขาก็นั่งรถไปทำงานกัน  รถก็ค่อยขยับไปตามสภาพจราจรที่แสนจะติดขัด

แต่ไอ้รถเมลล์เขียวคันนี้ไม่รู้จะว่าไงดีครับ

"ทำไมคันนี้มันคลานเป็นเต่างี้วะ...." ผมแอบบ่นในใจตอนกำลังยืน (ใครจะกล้าพูดล่ะ)
ผ่านไปเกือบ 10 กว่านาทีแล้วยังข้ามไม่พ้นสะพานปิ่นเลย  ช้าโคตร!!


พอไปถึงกองสลาก คนเริ่มลงไปพอสมควร ไอ้กระเป๋ารถเมลล์เด็ก มันก็เข้าไปบอกลูกพี่(คนขับน่ะแหละ) เสียงดังอยู่



"ลูกพี่ๆ  ป้าเสื้อขาวที่ลงไปเมื่อกี๊ บ่นว่าลูกพี่น่ะขับรถช้าจริงๆเลยนะลูกพี่" น้ำเสียงกวนๆทีน นิดหน่อย

 

จู่ๆไม่รู้เกิดอะไรขึ้นมาครับทุกท่าน



บรืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!!!!!












เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด









เสียง สแครชถนนของล้อ ของคนคันหลังที่เบรกเกือบไม่ทัน  เนื่องจากไอ้คนขับมันดันเหยียบคันเร่งจนรถกระตุก!! แถมไปขับปาดเข้าถนนแบบไม่สนโลก


 แถมผมคนที่เกาะราวอยู่ แล้วคนอื่นๆเกือบจะล้มคะมำ!!! บางคนล้มระเนระนาดไปแล้วเหมือนพินโบวลิ่ง!!

"ทำไมวะ!! คนมันไม่มีเงินเดือนประจำนี่หว่า"  คนขับพูดด้วยความโมโหปนน้อยใจ(เหรอวะ) ขับพลางเร่งคันเร่ง


จากที่วิ่งช้าๆเต่ากระดื๊บเมื่อกี๊ แทบจะเป็น fast and furious!!  



"มีเงินเดือนแล้วก็มากดขี่พวกกู โถ่โว้ย!!"  คนขับบ่นต่อ พลางโชว์ Bangkok drift ตรงวงเวียนราชดำเนิน



"พี่ครับใจเย็นๆ"  ผมเริ่มเดินเข้าไปบอก แต่สองมือยังกำราวไว้แน่น



"น้องดูสิ  พี่เงินเดือนก็น้อย  โน่นนั่นนี่ บลาๆๆๆๆๆ"
ผมจะไม่ได้ว่ามันบ่นอะไรเพราะมันฝอยมาเป็นชุดเหมือนคนเก็บกด




"แต่พี่ครับ..." ผมพยายามจะแทรก



"น้องไม่เข้าใจหรอก...ว่า..."
แน่ะ มันยังสวนกูมาอีก



กูไม่ได้ห่วงหรอกนะว่าเมิงจะเก็บห่าอะไรไว้ในใจ



 แต่เมิงรู้ไหม



รถมันกำลังจะคว่ำตายห่ากันทั้งคันแล้วโว้ย!!!!


ผมก็ไม่รู้จะทำไงดี  ก็เลยหัวเราะ


หัวเราะ...



หัวเราะ....



ฮะฮะฮะฮะหึหึ..หึหึ...หึฮือ....ฮือ.......




นี่กูและผองเพื่อน(ผมถือว่าทุกคนในตอนนั้นเป็นเพื่อนผมที่จะลงนรกทุกคน)




นี่กูและผองเพื่อนจะไปถึงสนามหลวงไหมเนี่ย....



"กูผิดเองแหละ ที่ถามเมิง...ไอ้คุณพี่คนขับ"



พอผมรอดมาจากสถานการณ์นั้นได้ ผมก็คิดไว้ในใจว่าคงจะไม่นั่งคันเขียวไปอีกสักพัก....





แต่แล้วผมก็ได้ขึ้นอีกล่ะนะ หลังจากนั้นไม่นานมากนัก


คนขับไม่ใช่คนเดิม


กระเป๋าไม่ใช่คนเดิม


แต่คันยังเขียวเหมือนเดิม


ยังเล็กน่ารักจุ๋มจิ๋มเหมือนเดิม แม้ว่าจะมีรอยถลอกรอยใหญ่ตรงก้นรถ!?


มันคงไม่ใช่ลางหายนะ  หรอกเนอะ...!?



ขึ้นไปแล้วเกาะราวเหมือนเดิม


แถมยังวิ่งช้าเหมือนเดิม.....




....


...


...

รถคันนี้ช้ายิ่งกว่าไอ้คันที่แล้ว

 

ช้ามากกกกกกก


ช้าโคตรรรรรรรรรร


10 กว่านาทีแล้วก็ยังไม่ถึงสะพานเหมือนเดิม


เพราะว่ามันรอคนครับ  ภาษารถเมลล์เรียกว่า "วิ่งลาก"



ผมเห็นว่าก็ดีถึงจะยืนก็อาจจะยังได้พักบ้าง ว่าแล้วผมก็เอาหน้าไปซุกอยู่ตรงมือทั้งสองข้างที่กำลังห้อยราวอยู่




ผมพยายามจะยืนหลับ!!!





บรืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!



บรืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!



อีกแล้วครับ


เสียงนี้อีกแล้ว  


เสียงเร่งเครื่องที่เราคุ้นเคย...


โชคดีที่มันไม่ใช่รถที่เรากำลังจะยืนหลับอยู่  



อ่ะฮ้า~ หลั่นล้~า    ล๊า ลา ล~า.....



กูกำลังจะได้ยืนหลับอย่างมีความสุข....



เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!



กึกกก!!!



จู่ๆรถเขียวที่ผมขึ้นมันก็เบรก!!!  

จนเกือบจะล้มอีกแล้ว

สายตาผมตื่นตัว (อเลิร์ท) อย่างรวดเร็ว จนเห็นว่า คนบางคนร่วงลงไปแล้ว



"นี่มันเกิดห่าอะไรขึ้นอีกวะ"  ผมคิดในใจ


มองไปทางข้างๆมีรถเมลล์คนเขียวอีกคันนึงกำลังวิ่งคู่กับคันของผมอยู่  


 ที่แท้มันขับปาดหน้าคันผมครับ!!


"ไอ้ ห่าเอ้ย  เมิงจะขับลากไปหาสวรรค์วิมานชั้นไหนวะ!!"....  คันเขียวที่วิ่งปาดหน้าตะโกนใส่ ตอนนี้ทั้งสองคันวิ่งคู่กันแล้ว

ไอ้คันผมมันก็เร่งเครื่องแรงขึ้น


ทั้งสองคันตะโกนด่ากันไปด่ากันมาแบบเมามันส์


จนผมสงสัยว่าพวกเมิงสนุกกันเรอะไงวะ  จนไปเจอประโยคเด็ดที่รถคันสองมันตะโกนมา

"ถึงเมิงจะขับลากไปแค่ไหน  เมิงก็ไม่ได้ค่า 'ยาม้า' เพิ่มขึ้นหรอกนะโว้ยยย!!!!!!!!!!!!!!!!"



!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.........


..........


........


ตอนนั้นเสียงเครื่องยนต์กับสภาพจราจรมันก็ดังแออัด


แต่ทำไมผมรู้สึกว่าบรรยากาศรอบๆตัวมันเงียบบบบบบบบบ    


เงียบบบบ



เงียบอย่างถึงที่สุด



ฝ่ามือ  หน้าผาก  ทุกที่เต็มไปด้วยเหงื่อที่ค่อยๆไหลซึม


ผมมองไปที่คนที่ยืนเกาะราวด้วยกัน ก็รู้สึกว่าแต่ละคนคงจะไม่แตกต่างไปจากผมมากนัก...........

สายตาของเราและเหงื่อของเราเริ่มส่องสะท้อนประสานกัน

และเขาคงจะคิดไม่ต่างไปจากผม...



ผมทำหน้าตาเคร่งเครียดแบบถึงที่สุด........



................


..............................



........................................


"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด   แม่มแดกยา !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"  


(แค่คิดในใจล่ะนะ)


************************************

สุดท้ายหลังจากรถเมลล์ก็มามอเตอร์ไซค์กันบ้างครับ  ตอนปีใหม่ อาเจ๊กร้านขายเหล้าซอยบ้านผมเขาจับฉลากได้ scooter (หรือเวสป้านั่นแหละ) ของเบียร์

สิงค์มาฟรี 1 คัน ผมก็เรียกไม่ถูกหรอกเพราะไม่ได้เล่นมอเตอร์ไซค์

ก็จะไปยืมมาขอลองขับหน่อย เดินไปหน้าร้านแกต้นซอยคนก็พลุกพล่าน


พอได้ทีก็ซ้อนขึ้นคร่อมครับ  กำลังมองแผงควบคุมมันและสีฉูดฉาด  แบบว่าเคลิ้มเหมือนเป็นของตนเองเลยน่ะนะ



ตู๊มมมมมม!!!!!


มีเสียงมาชนตรงหน้าแมงกะไซด์แล้วมีเสียงล้มกับพื้น


ผมตกใจเห็นเด็กตัวเล็ก ประมาณ อนุบาล 3 ประถมต้นน่ะครับ เขาคงจะวิ่งมาชนข้างหน้ารถผมแล้วล้มลง


ผมก็กำลังจะลุกจากมอเตอร์ไซค์ลงไปดู


ทีนี้แม่เด็กคนนี้ก็เดินมาอุ้มเด็กขึ้น  

 

แทนที่จะปัดฝุ่นหรือดูแผลเด็ก


แต่เธอคนนี้แกตีลูกแกครับ!!


เพี้ยะ  "วิ่งมาได้ยังไง!! "


เพี้ยะ  "วิ่งทำไม!!"  



เพี้ยะ!!  "แม่บอกแล้วว่าอย่าวิ่ง!!


เพี้ยะๆๆ    แม่แกตีด้วยความโมโหครับ  ดูเหมือนลูกแกจะถึก ไม่ร้องเลยสักแอะ


ผมก็คิดในใจ "เมิงจะตีลูกทำไมวะ"



ผมกำลังจะอ้าปากพูดบอกแม่ว่าอย่าตีเลย เพราะเด็กมันก็ซนไปตามประสา......


"เอ่อ น้องเขาเป็นอะไรมากไหม......"


แม่เขาก็มองหน้าผม ตาขวางๆ



ผมก็สะอึก................ อึ๊ก....คำพูดจุกคาริมฝีปาก......



ทีนี้แม่เขาก็จูงเด็กเดินผ่านผมไปได้ประมาณ 2 - 3 ก้าวครับ  ผมก็คิดว่าโอเคคงไม่มีอะไร  แต่ก็มีเสียงดังขึ้นครับ


"ดูซิ๊!!   เด็กไม่ดูรถ รถก็ไม่ดูเด็ก  ถ้าลูกกูเจ็บ แล้วก็จะเอาผิดจากใคร........ แหมมาทำเป็นห่วง....เด็กไม่ดูรถ  รถก็ไม่ดูเด็ก....บ่นๆๆๆบลาๆๆๆ"



เสียง.....แม่มันพูดครับ..... พูดทำนองบ่นๆลอย  


.................

 

ผมยืนนิ่ง.....

 

................
แต่คนที่เดินผ่านไปผ่านมาสิครับ   ทุกคนมองผมอ่ะ!! มองเด็ก  แล้วมองผม!!

 

.............

 



.....



....


...


กุยังไม่ได้เสียบกุญแจ....


กุยังไม่ได้สตาร์ทรถ.......


รถมันจอดอยู่กับที่........


แต่มีเด็กผีที่ไหนก็ไม่รู้วิ่งมาชน..........


แถมแม่มันยังปากดียิ่งกว่าผี....................


แล้วถ้ารถร้านเขาถลอกสีหาย กูยังต้องไปชดใช้ให้เอาเจ๊กแกอีก


สรุปกูผิดใช่ไหมเนี่ย

 

กูขอโทษ

กูผิดเองครับ  


ไอ้คุณแม่....ที่แสนจะรักลูก


Comment

Comment:

Tweet

5555+
อ่านแล้วเป็นชีวิตที่เจ๋งมากค่ะ ^O^)Y
ชอบชอบชอบ

#4 By KAKIPPY' on 2011-10-01 19:01

เออ..อ่านไปขำไป ไอ้รถเขียวเราเคยนั่งค่ะ

ด้วยความที่เห้ฯว่ามันถูก จากสนามหลวงไปปินเกล้านั่นเเหละคะ

ดังกระเเท่ด กระเเท่ด คิดในใจ

(ชิ้นส่วนมันจะหลุดไหมวะ...) ตอนนี้เลิกนั่งรถเขียวเเล้วค่ะ = ="

#3 By P.Niamrat'08 on 2010-01-13 11:07

แหม ผิดไหมครับที่อ่านไปขำไป 5555

รถเมล์เขียว ไม่ค่อยนั่งครับ ส่วนใหญ่ถ้านั่งไกลๆ ผมจะลงทุนนั่งรถแอร์ที่ว่างเยอะๆ (ลงทุนแล้วก็ต้องได้กลับให้คุ้มสิครับ เหอๆ) แต่ถ้านั่งใกล้ๆ ก็นั่งรถร้อนแล้วยืนครับ ไม่งั้นหลับ sad smile

หมายเหตุ สองเรื่องหลังสุด อันตรายมาก angry smile ระวังตัวด้วยนะครับ ^^"
หมายเหตุ2 ท่านก็เลิกนั่งรถเมล์เขียวเถอะ

#2 By Zahnarzt : whitehamster on 2009-12-19 17:35

แวะมาแอดค่า แล้วว่างๆจะแวะมาเยี่ยมน๊า ฮ่าๆๆๆ

ปล.แต่ธีมได้โดนใจสุดๆไปเลยอ่า อยากแต่งเป้นมั่ง แง้แง~* ขอบบน ขอบล่างของท่านงามมากกกกกกกกก

#1 By Panda White Eyes on 2009-01-16 00:42